Αρ. Πρωτ.: 5401/517

Αθήνα, 4/5/2017

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΚΕ

- Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: Μια ανάσα πριν τη χρεοκοπία η ΔΕΗ

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η τελευταία αξιολόγηση της ΔΕΗ από την Standard and Poor's (S&P), σύμφωνα με την οποία η εταιρεία κατατάσσεται στην κατηγορία CCC-, μια ανάσα δηλαδή πριν την οριστική στάση πληρωμών (Default). Κι όμως μόλις τον Απρίλιο του 2014, η S&P κατέταξε τη ΔΕΗ στη βαθμίδα Β, δημιουργώντας θετικές προσδοκίες για το μέλλον της εταιρείας και καλύτερους όρους δανεισμού, με αποτέλεσμα το 2014 η εταιρεία να βγει στις αγορές ζητώντας 500 εκ χρηματοδότηση, προσφέρθηκαν πάνω από 2 δις ευρώ και τελικά δανείστηκε 700 εκ ευρώ, χωρίς καμία εξασφάλιση πέρα από την εταιρική αξιοπιστία. Η απογείωση της ΔΕΗ το 2014 ήταν και αποτέλεσμα του γενικότερου θετικού κλίματος που διαμορφώθηκε για την οικονομία της χώρας εκείνη τη χρονιά, με τη βελτίωση σημαντικών χρηματοοικονομικών δεικτών και με την ανάληψη μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών.
Πλέον η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι τραγική, με τον διεθνή οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης να σημειώνει ότι «η εταιρεία παραμένει σε αρνητική επιτήρηση εξαιτίας ανησυχιών για τη ρευστότητά της».
Κι όμως την κρίσιμη αυτή ώρα, η κακοδιαχείριση της εταιρείας έχει φθάσει σε εξοργιστικό επίπεδο.
Την ώρα που η ΔΕΗ βρίσκεται στα πρόθυρα χρεοκοπίας, με ουσιαστικά προβλήματα λειτουργίας και εκατοντάδες εργολαβικούς εργαζομένους στα ορυχεία της εταιρείας να παραμένουν απλήρωτοι, επειδή η ΔΕΗ καθυστερεί να πληρώσει τους προμηθευτές της και την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τους φουσκωμένους λογαριασμούς της ΔΕΗ, η εταιρεία – με τις ευλογίες του αρμόδιου Υπουργού - αποφασίζει να προσλάβει Καλλιτεχνικό Διευθυντή για θέματα χορωδίας.
Τέλος ανεξήγητο παραμένει το γεγονός ότι, την ώρα που η εταιρεία θα έπρεπε να εξορθολογήσει το κόστος παραγωγής της, η κλειστή μονάδα παραγωγής ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου στο Κερατσίνι έχει «έξοδα λειτουργίας», με εκτιμώμενο κόστος άνω των 5.000.000 ευρώ ετησίως.

Ως εκ τούτου ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Πόσοι είναι εργολαβικοί εργαζόμενοι στα ορυχεία της ΔΕΗ που παραμένουν απλήρωτοι και για πόσους μήνες;

2. Πόσο στοιχίζει η «λειτουργία» της κλειστής μονάδας στο Κερατσίνι ετησίως και τί περιλαμβάνει αυτό το κόστος; Υπάρχουν και άλλες κλειστές μονάδες που επιβαρύνουν με «κόστος λειτουργίας» και πόση είναι αυτή η επιβάρυνση για τον ετήσιο προϋπολογισμό της ΔΕΗ;

3. Παρακαλώ καταθέστε προς ενημέρωση των Βουλευτών και του Ελληνικού Λαού, το σχέδιο διάσωσης και ανάπτυξης της ΔΕΗ Α.Ε.

Οι Ερωτώντες Βουλευτές της ΝΔ

1. Κώστας Σκρέκας
2. Κωστής Χατζηδάκης
3. Ντόρα Μπακογιάννη
4. Άδωνις Γεωργιάδης
5. Λευτέρης Αυγενάκης
6. Κώστας Τσιάρας
7. Κώστας Κατσαφάδος
8. Γιώργος Κουμουτσάκος
9. Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου
10. Κώστας Αχ. Καραμανλής
11. Σοφία Βούλτεψη
12. Θεόδωρος Καράογλου
13. Μάνος Κόνσολας
14. Χρήστος Μπουκώρος
15. Γιώργος Βαγιωνάς
16. Κώστας Τζαβάρας
17. Νίκος Παναγιωτόπουλος
18. Άννα Καραμανλή
19. Δημήτρης Σταμάτης
20. Θεόδωρος Φορτσάκης
21. Σίμος Κεδίκογλου
22. Γεώργιος Κασαπίδης
23. Κώστας Κουκοδήμος
24. Αθανάσιος Μπούρας
25. Γεώργιος Βλάχος
26. Νίκη Κεραμέως
27. Δημήτρης Κυριαζίδης
28. Στέργιος Γιαννάκης
29. Γεώργιος Γεωργαντάς
30. Χρήστος Κέλλας
31. Ιωάννης Κεφαλογιάννης
32. Ιωάννης Ανδριανός
33. Ιάσονας Φωτήλας
34. Ιωάννης Αντωνιάδης
35. Κωνσταντίνος Γκιουλέκας
36. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης
37. Έλενα Ράπτη
38. Βασίλειος Γιόγιακας
39. Γεώργιος Καρασμάνης
40. Σταύρος Καλαφάτης
41. Χαράλαμπος Αθανασίου
42. Βασίλης Οικονόμου

Θεσσαλονίκη, 08 Μαΐου 2017

Αρ. Πρωτ.:5445/08.05.2017

Προς Υπουργό:
-Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης
και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

ΕΡΩΤΗΣΗ

«Καθυστέρηση στην έκδοση εγκυκλίων για πλασματικά χρόνια ασφάλισης»

Ύστερα από την ψήφιση και εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού νόμου από την Κυβέρνηση, μεγάλος αριθμός εργαζομένων προχώρησε, όπως τους δόθηκε η δυνατότητα, στην αναγνώριση επιπλέον χρόνου ασφάλισης, με την εξαγορά πλασματικών ετών. Για την αναγνώριση αυτή τα ασφαλιστικά ταμεία αποδέχονται τις σχετικές αιτήσεις και εκδίδουν τις προβλεπόμενες αποφάσεις αναγνώρισης.
Παρ' όλα αυτά όμως, ενώ έχει περάσει σχεδόν ένα έτος από την ψήφιση του νόμου, δεν έχει εκδοθεί και δεν έχει αποσταλεί από το αρμόδιο Υπουργείο εγκύκλιος υπολογισμού των ποσών εξαγοράς, για εφάπαξ με έκπτωση και με δόσεις καταβολή, με αποτέλεσμα χιλιάδες άτομα που επιθυμούν να πληρώσουν τα αναλογούντα ποσά, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν, να μην είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τη διαδικασία.
Έτσι, χιλιάδες εργαζόμενοι καθίστανται όμηροι του νέου επώδυνου ασφαλιστικού νόμου και υφίστανται καθημερινά υλική και ηθική ζημία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Κατόπιν τούτων ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

-Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί και αποσταλεί από το Υπουργείο η εγκύκλιος υπολογισμού των ποσών εξαγοράς για εφάπαξ με έκπτωση και με δόσεις καταβολή;

-Πότε προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί η παραπάνω διαδικασία;

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στον Ρ/Σ Φωνή της Ελλάδας και στους δημοσιογράφους Θάνο Σιαφάκα και Γιώργο Νερούτσο (08-05-2017)

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στην εκπομπή Focus City, στον Ρ/Σ Focus FM, που παρουσιάζουν οι Παντελής Βογιατζής και Λίνα Φιλιππιάδου (07-05-2017)

Αρθρο Θ. Καράογλου στην ιστοσελίδα «Vimapress.gr» που δημοσιεύτηκε το Σάββατο 06 Μαΐου 2017

«Επενδύοντας στην αλήθεια»

O Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει για έναν πολιτικό της εποχής του πως: «Μια φορά συναντήθηκε τυχαία με την αλήθεια και έκανε ότι δεν την πρόσεξε». Φανταστείτε τι θα μπορούσε να πει με το γνωστό φλεγματικό του χιούμορ εάν γνώριζε τον Αλέξη Τσίπρα...

Τον πολιτικό που πριν από δυο χρόνια έγινε πρώτο όνομα στην αντιμνημονιακή... μαρκίζα τάζοντας σκίσιμο μνημονίων και ο οποίος ως Πρωθυπουργός υπέγραψε ένα αχρείαστο τρίτο, ενώ φέρνει προς υπογραφή ένα τέταρτο (χειρότερο όλων) και μάλιστα χωρίς δανειοδότηση.

Δε χωρά καμία αμφιβολία ότι τη διετία 2015-2017 οι Έλληνες βιώνουμε τη μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Όσα λόγια παρηγοριάς και αν πει ο Αλέξης Τσίπρας στους Υπουργούς του, όσο και αν επιμένει ότι δεν θα επιβληθεί ούτε ένα ευρώ περισσότερη λιτότητα, κανείς δεν τον πιστεύει πια. Ο λόγος του δεν έχει καμία βαρύτητα, πόσο μάλλον αξιοπιστία...

Δυστυχώς η Ελλάδα παραμένει σε κώμα και το να ζητάς να εισπράξεις από τους φορολογούμενους επιπλέον 6 δισεκατομμύρια ευρώ είναι σαν να δίνεις τη χαριστική βολή σε μια κοινωνία που έχει πάψει από καιρό να διαθέτει αποθέματα δυνάμεων.

Οι νέες περικοπές συντάξεων 18% και η μείωση του αφορολόγητου στα 5.681 ευρώ, ως αποτέλεσμα της κυβερνητικής ανικανότητας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ισοδυναμούν από μία μέχρι τρεις χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και έναν χαμένο μισθό για τους μισθωτούς.

Όσον αφορά στα υποτιθέμενα αντίμετρα, με τα οποία το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να καλλιεργήσει και πάλι ψεύτικες προσδοκίες, η πλήρης εφαρμογή τους προϋποθέτει πλεόνασμα 5,5%, στόχος άπιαστος και καθόλα φοροληστρικός, ο οποίος για να επιτευχθεί θα πρέπει να «στραγγίξει» κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα.
Μοιραία, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα; Απαντώ, ναι! Και ο δρόμος αυτός περνά μέσα από τη μείωση φόρων και δαπανών.

Πως μπορεί να γίνει αυτό; Ήδη ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έδειξε τον τρόπο το βράδυ της Τετάρτης.

Η πρότασή του για άμεση επιστροφή στην ελληνική κοινωνία τμήματος του πλεονάσματος υπερφορολόγησης, για το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας κατά δήλωσή του έφτασε στο σημείο να κάνει μέχρι και το... σταυρό του, προβλέπει:
-όλα τα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς (κόστος 180 εκ. ευρώ),
-μείωση ΦΠΑ στα αγροτικά προϊόντα από 24% στο 13% (κόστος 100 εκ. ευρώ),
-κατάργηση φόρου στο κρασί (εξοικονόμηση 55 εκ. ευρώ),
-άμεση μείωση 20% του ΕΝΦΙΑ για το τρέχον έτος (ελάφρυνση φορολογουμένων κατά 530 εκ. ευρώ).

Οι παραπάνω προτάσεις αντιστοιχούν σε 865 εκ. ευρώ, δηλαδή στο 0,5% του ΑΕΠ του 2017 και αναμφίβολα θα δώσουν σημαντική ανάσα σε χιλιάδες νοικοκυριά, μιας και η φορολογική αφαίμαξη έχει φτάσει στα ανώτατα όρια.

Προς απόδειξη αναφέρω πρόσφατα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών σύμφωνα με τα οποία οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο αυξήθηκαν το πρώτο τρίμηνο του έτους κατά 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για χρήματα τα οποία προστίθενται στα 91 δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν συσσωρευτεί το τέλος του 2016. Για να μην αναφερθώ στους απλήρωτους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ ή στους 889.455 συμπολίτες μας που έχουν οφειλές στην εφορία και βρίσκονται αντιμέτωποι με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Βλέπετε από το προεκλογικό «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», περάσαμε στο μετεκλογικό «κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη»...

Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες ακόμη λέξεις και να επιχειρηματολογώ με τις ώρες αποδομώντας μια Κυβέρνηση που επιτίθεται μανιωδώς στην ιδιωτική περιουσία πιστεύοντας ότι επιτυχία είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία, χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου. Ωστόσο πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να δώσουμε έμφαση στην αίσθηση της πολιτικής διαφοράς με όρους παραγωγικής αλήθειας, θέση που πρεσβεύει διαχρονικά η Νέα Δημοκρατία.

Προφανώς και δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όπως θέλει να περάσει στην κοινωνία ο ΣΥΡΙΖΑ. Το να είσαι ειλικρινής στην πολιτική είναι κάτι περισσότερο από αρχή πολιτικού ήθους. Αποδεικνύει την αυτοπεποίθηση που οφείλει να διαθέτει μια πολιτεία, διότι όπως είπε και ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης Φερδινάνδος Λασάλ: «Το να λέει κανείς την αλήθεια είναι επαναστατικό».

Και πραγματικά είναι, καθώς κάθε φορά που γίνεται γνωστή η αλήθεια, αναδύεται η μεταρρυθμιστική της αρμοδιότητα.

Στη Νέα Δημοκρατία δεν το ξεχνούμε ποτέ αυτό.

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στο δελτίο ειδήσεων του Εγνατία Tv και στον Λάζαρο Λαζάρου (05-05-2017)

Ομιλία Θ. Καράογλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Τζανακάρη με τίτλο: "Η Ελλάδα φλέγεται", που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (polis art cafe) την Τετάρτη 3 Μαΐου 2017

Φίλες και φίλοι,

μιας και η αποψινή βραδιά ανήκει εξ' ολοκλήρου στον άνθρωπο για τον οποίο βρισκόμαστε όλοι εδώ, στον σπουδαίο Βασίλη Τζανακάρη, θα προσπαθήσω να μην μακρηγορήσω.

Σημασία δεν έχουν τα όσα θα πούμε εμείς, αλλά εκείνα για τα οποία θα μας μιλήσει ο ίδιος.

Για εμένα αποτελεί μεγάλη χαρά να βρίσκομαι δίπλα του απόψε. Όπως είναι τιμητικό να με θεωρεί «φίλο κι αδελφό», όπως αναφέρει στην ιδιόχειρη αφιέρωση που μου έγραψε στο τελευταίο του έργο.

Από τα συνολικά 25 βιβλία που έχει γράψει, έχω αναζητήσει και διαβάσει τα 20.

Πρώτα τον διάβασα ως αναγνώστης και μετά τον γνώρισα και κατ' επέκταση τον εκτίμησα:
-ως άνθρωπο,
-ως οικογενειάρχη,
-ως φίλο
-και αδελφό.

Όχι γιατί κατάγεται από την Πεντάπολη Σερρών, το χωριό της μητέρας μου, ή επειδή γενικότερα είναι Σερραίος, όπως άλλωστε και εγώ στην καταγωγή, αλλά επειδή έχει όλα τα σπάνια χαρίσματα που κάνουν έναν άνθρωπο:
-να ξεχωρίζει
-και να είναι αγαπητός.

Ο Βασίλης Τζανακάρης είναι:
-ευσυνείδητος,
-υποδειγματικός,
-ακέραιος χαρακτήρας,
-αυτόφωτος,
-εργατικός,
-δημιουργικός,
με καθαρό βλέμμα και άρα καθαρή ψυχή.

Ο ίδιος θα πει ότι υπερβάλλω. Σας εξήγησα όμως, δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός...

Με κέρδισαν οι αρετές που τον διακρίνουν όπως ότι είναι:
-συνεσταλμένος,
-μα και γενναιόδωρος
σε αισθήματα.

Ευγενής,
-χαμογελαστός
-και με έναν καλό λόγο για όλους.
Όχι επιτηδευμένο, μα αυθεντικό.
Χωρίς να θέλω να τον κολακέψω είναι η προσωποποίηση της αξιοπρέπειας και της ευθύνης.

Μένει μακριά από καθετί αλλοιώνει:
-τον εαυτό,
-τον χαρακτήρα
-και την αξία του.

Ειλικρινά σας μιλώ, είναι ελάχιστες οι φορές που έχω συναντήσει προσωπικότητα με τόσο:
-έντονη
-και ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής,
με βαθιά και γνήσια διάθεση αυτοαναθεώρησης.

Φίλες και φίλοι,
λένε ότι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, ιδίως ενός συγγραφέα, είναι να διαβάσεις τα γραπτά του διότι είναι κυριολεκτικά αυτό που γράφει.

Στην προκειμένη περίπτωση ο φίλος Βασίλης γράφει από ψυχής, χωρίς να επιδιώκει να παραστήσει τον πλάστη της γλώσσας.

Τιμά, σέβεται και αγαπά το γράψιμο. Τι διαφορετικό να περιμένει άλλωστε κανείς από έναν άνθρωπο που έχει πάντα δίπλα του μολύβι και χαρτί...

Πάνω από όλα, όμως, είναι έντιμος με τον αναγνώστη του.

Γράφει αφήνοντας ξεκάθαρο αποτύπωμα στις συνειδήσεις μας.

Παράλληλα δημιουργεί:
-ερωτηματικά,
-προβληματισμούς
-και δίνει μηνύματα.

Δεν γράφει για να.. γράψει. Δεν το κάνει μηχανικά...

Πως θα μπορούσε να το κάνει, άλλωστε, ένας άνθρωπος που έχει τιμηθεί με κρατικό βραβείο χρονικού-μαρτυρίας για το βιβλίο του «Δακρυσμένη Μικρασία 1919-1922»;

Αντίθετα αναγνωρίζει ότι η συγγραφή και η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι πάθος και αγωνία.

Και όλα αυτά από έναν χαρισματικό άνθρωπο που αν και δεν του αρέσει να λέει πολλά, ζει σε μια κοινωνία που αρέσκεται να μιλά διαρκώς και όχι να διαβάζει.

Σε αυτήν την αντιπνευματική εποχή και σε έναν κόσμο που χάνει όλο και περισσότερο τις αξίες του, το βιβλίο «Η Ελλάδα φλέγεται» είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο.

Ένα ιστορικό ρεπορτάζ,
μια ιστορική έρευνα,
που συνδυάζει ιστορία και μικροϊστορία.

Στις περίπου 750 σελίδες του φτάνει στην ουσία της ιστορίας και την ανυψώνει στο διαπαιδαγωγικό βάθρο της.

Έχοντας ως πηγή το:
-πλούσιο,
-σπάνιο
-και πολύτιμο αρχείο του,
για το οποίο δηλώνει -και έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει- υπερήφανος, παρουσιάζει στο αναγνωστικό κοινό μια λογοτεχνική περιγραφή συναισθημάτων και λεπτομερειών.

Βλέπετε, εστιάζει με μαεστρία στις «μικρές» και για άλλους «ασήμαντες» λεπτομέρειες της ιστορίας, προσθέτοντας πολύτιμες καινούργιες πτυχές στην πρωτότυπη έρευνα.

Δεδομένου ότι το βιβλίο καταπιάνεται και με τη δύσκολη περίοδο του εμφυλίου είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς αναρωτιέστε πως γίνεται ένας «συντηρητικός» πολιτικός όπως εγώ, αποφεύγω όπως βλέπετε να χρησιμοποιήσω τη λέξη «δεξιός», να διαβάζει την ιστορία μέσα από την οπτική ενός συγγραφέα Αριστερών καταβολών...

Σας απαντώ ότι ουδέποτε επέτρεψα στον εαυτό μου να βλέπει και να αξιολογεί:
-πράγματα
-και καταστάσεις
φορώντας κομματικές παρωπίδες.

Θέλω να είμαι ρεαλιστής και να αναλύω τα δεδομένα ως ουδέτερος παρατηρητής και όχι από την επιθυμητή σκοπιά.

Θεωρώ ότι ο Βασίλης Τζανακάρης με τον εξαιρετικό τρόπο γραφής του καταφέρνει μαεστρικά να ισορροπεί και να είναι αντικειμενικός.

Προφανώς υπάρχουν στο βιβλίο σημεία με τα οποία συμφωνώ και άλλα με τα οποία διαφωνώ.

Θυμίζω ωστόσο ότι και οι δυο καταγόμαστε από τις Σέρρες, όπως και ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής ο οποίος δίδαξε ήθος και αποκατέστησε τα βαθιά διχαστικά τραύματα στο σώμα της Ελλάδας.

Στη ζωή τα παθήματα πρέπει να γίνονται μαθήματα, όχι άλλοθι.

Και το κακό με τα μαθήματα της ιστορίας είναι πως όταν κάποιος τα χάνει δεν μένει απλά μετεξεταστέος, αλλά παρασύρεται σε ένα σπιράλ διχασμού.

Άλλωστε η διχόνοια υπήρξε ανέκαθεν η κακή μοίρα της Ελλάδας.

Οι συνέπειές της υπήρξαν ολέθριες για την πορεία του Έθνους μας τον 20 αιώνα:
-Μικρασιατική καταστροφή το 1922,
-η ισοπέδωση της χώρας κατά τη δεκαετία του 1940,
-η δικτατορία του 1967-1974,
ακόμα και η τραγωδία της Κύπρου είναι αποτέλεσμα του εθνικού διχασμού.

Αδελφός εναντίον αδελφού!

Δεν μιλώ για «αριστερούς» και «δεξιούς», αλλά για Έλληνα εναντίον Έλληνα.

Οι ιστορικές ευθύνες έχουν αποδοθεί:
-είτε από τη μια πλευρά,
-είτε από την άλλην.

Ωστόσο με ανησυχεί έντονα το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα η κοινωνία μας στενάζει από αυτό το παράλογο εθνικό σαράκι.

Για κάθε εθνική τραγωδία που βιώσαμε ως Έθνος, η ευθύνη είναι συλλογική. Δεν ευθύνονται οι «απέναντι», αλλά εμείς που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας να λησμονήσουμε το νόημα της εθνικής ομοψυχίας.

Αντί να κρατήσουμε ως οδηγό τα λαμπρά επιτεύγματα που πετύχαμε ενωμένοι ως Έλληνες, εξακολουθούμε να δίνουμε χώρο και φωνή σε εκείνους που επιμένουν να κρατούν αναμμένη τη φλόγα του διχασμού, γιατί γνωρίζουν ότι μόλις αυτή σβήσει θα πάψουν να έχουν λόγο ύπαρξης.

Μη συγχέουμε τον υγιή πατριωτισμό με την πατριδοκαπηλία.

Όπως δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι ο εμφύλιος δεν έχει κανέναν νικητή! Έχει έναν ηττημένο, την πατρίδα!

Χαμένος χρόνος για ρεβάνς δεν υπάρχει και αυτό οφείλουμε να το αντιληφθούμε και να το συνειδητοποιήσουμε όλοι.

Για αυτόν το λόγο επέτρεψέ μου, φίλε Βασίλη, να εστιάσω σε τέσσερα συγκεκριμένα σημεία του βιβλίου που υπηρετούν την παραπάνω αναφορά μου.

Στη σελίδα 69 ξεχωρίζω τη συγκινητική και λεπτομερή περιγραφή του ηρωισμού του Δημήτριου Ίτσιου.

Ενός λοχία από τα Άνω Πορόια Σερρών, του τελευταίου υπερασπιστή ενός ηρωικού πολυβολείου, ο οποίος υπέγραψε με το αίμα του την ιστορία αρνούμενος να παραδοθεί στους ναζιστές του Χίτλερ.

Η συγκεκριμένη ιστορία με ταξίδεψε στο οχυρό του Ρούπελ, εκεί που λύγισαν όλες οι εχθρικές επιθέσεις και εντός του οποίου πολέμησαν για την ελευθερία της πατρίδας:
-τόσο ο πατέρας μου,
-όσο και ο αδελφός του.

Στη σελίδα 181 κρατώ την αναφορά σου στο ολοκαύτωμα του Δοξάτου Δράμας. Τη μοναδική πόλη στην Ελλάδα που γνώρισε τρεις φορές το ολοκαύτωμα σε διάστημα 30 χρόνων, από τον ίδιο εισβολέα, τους Βούλγαρους. Η πρώτη το 1913, η δεύτερη το 1917 και η τρίτη το 1941.

Στη σελίδα 203 διάβασα αρκετές φορές για το ολοκαύτωμα των Κερδυλίων στις 17 Οκτωβρίου του 1941. Μάλιστα το δικό σου περιοδικό, το «ΓΙΑΤΙ», ήταν το πρώτο που έκανε γνωστό στο πανελλήνιο την εκτέλεση των κατοίκων στα Άνω και Κάτω Κερδύλια, δημοσιεύοντας όλα τα ονόματα των εκτελεσθέντων.

Οι τόποι του μαρτυρίου και της θυσίας βοούν, στέλνοντας το μήνυμα της ενότητας και της αγάπης για την πατρίδα και την ελευθερία.

Τέλος στη σελίδα 378 δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από τη φωτογραφία που δημοσιεύεις από το «φούρνο του Γκουραμάνη» στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης.

Εκεί, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944, 149 κάτοικοι του χωριού έγιναν μάρτυρες ελευθερίας όταν:
-στοιβάχτηκαν
-και κάηκαν,
πέφτοντας θύματα της ναζιστικής βίας, ως αντίποινα για την έντονη αντιστασιακή δράση που αναπτύχθηκε στην περιοχή.

Φίλες και φίλοι,
εστιάζω στις τέσσερις περιγραφές του Βασίλη Τζανακάρη γιατί βιώνοντας ως Έθνος μια πολύμορφη κρίση, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις επόμενες γενιές να διατηρήσουμε ακέραιη την ιστορική μας μνήμη και να τιμούμε τους ήρωες που πρόταξαν τα στήθη τους απέναντι σε όσους επιβουλεύτηκαν την ελευθερία μας.

Οι λαοί οφείλουν να συγχωρούν. Ωστόσο τα εγκλήματα πολέμου δεν πρέπει:
-να λησμονιούνται,
-ούτε να παραγράφονται.

Ενδεχομένως να ξέφυγα από το περιεχόμενο του βιβλίου, παρόλα αυτά ομολογώ ότι διαβάζοντάς το μου γεννήθηκε ένα όνειρο: Οι επόμενες γενιές των Ελλήνων να μην δουν την Ελλάδα να φλέγεται.

Δεν τους αξίζει, όπως δεν αρμόζει ούτε στην πατρίδα μας!

Φίλε Βασίλη Τζανακάρη,
κλείνοντας, σου εύχομαι να είσαι πάντα δημιουργικός.

Σε ευχαριστώ για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση να βρίσκομαι απόψε δίπλα σου.

Όλοι εμείς που:
-σε αγαπάμε
-και σε εκτιμούμε
δεν σε παρακολουθούμε απλώς, ούτε αρκούμαστε να σε διαβάζουμε.
Σε καμαρώνουμε!

Σας ευχαριστώ.

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στον Αθήνα 9,84 και στην εκπομπή "Θα χυθεί άπλετο φως", που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Ηλίας Κανέλλης (05-05-2017)

Άρθρο του Θεόδωρου Καράογλου στους politesoraiokastrou.gr που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 04 Μαΐου 2017

Η "Μητρόπολη της Ν.Α. Ευρώπης" κινδύνεύει να παραμείνει "συμπρωτεύουσα της Ελλάδας των μνημονίων"

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί για τη θέση που πρέπει να κατέχει η Θεσσαλονίκη στο πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι της χώρας. Η αλήθεια όμως είναι ότι στο πέρασμα των χρόνων ουδέποτε δικαίωσε τις προσδοκίες που η ίδια καλλιέργησε...

Πρώτα από όλα οι μεγάλες αναπτυξιακές ευκαιρίες που της δόθηκαν μετατράπηκαν σε χαμένες προσδοκίες, ενώ σε δεύτερο επίπεδο δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει δική της ενδοχώρα, ούτε να δώσει σαφές στίγμα του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει ως βραχίονας ανάπτυξης για το σύνολο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ως Υπουργός Μακεδονίας και Θράκης υποστήριζα ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να ανοιχθεί στο μέλλον με διορατικότητα, υπευθυνότητα, υπομονή και επιμονή, αποκτώντας δική της ταυτότητα προϊόντων και υπηρεσιών.

Στο ίδιο πλαίσιο συνεχίζω να επισημαίνω στις δημόσιες παρεμβάσεις μου ότι η αναπτυξιακή πρόταση της πόλης μας πρέπει να περιλαμβάνει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, όπως είναι οι οδικοί άξονες εθνικής σημασίας, το αεροδρόμιο, ο σιδηρόδρομος και το λιμάνι.

Με την Εγνατία Οδό και το δρόμο προς την Αθήνα να έχουν παραδοθεί εξ' ολοκλήρου στην κυκλοφορία, παραμένει σε εκκρεμότητα το ένα χιλιόμετρο του δρόμου Νέα Μουδανιά-Ποτίδαια, καθώς και η διαπλάτυνση του τμήματος του εθνικού δικτύου Θέρμης-Γαλάτιστας, το οποίο θα φέρει τη Χαλκιδική πιο κοντά και με μεγαλύτερη ασφάλεια στη Θεσσαλονίκη. Στα παραπάνω προσθέστε την ανάγκη μετατροπής σε αυτοκινητόδρομο της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Ευζώνων, δρόμου που σήμερα θυμίζει επαρχιακό, όπως και την ανάγκη ολοκλήρωσης του κόμβου Κ-16 που θα εξασφαλίσει τη σύνδεση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης με την Εγνατία Οδό και όλες τις εθνικές οδούς.

Σε ό,τι αφορά στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», το λιμάνι και τον ΟΣΕ, ευτυχώς η Κυβέρνηση παραμέρισε την ιδεολογία της και προχώρησε στην ιδιωτικοποίησή τους. Αναμφίβολα το τίμημα που δόθηκε για τον ΟΛΘ είναι ιδιαίτερα χαμηλό συγκριτικά με την προσφορά της κινεζικής Hutchinson το 2008 (419,4 εκ. ευρώ, ενώ τώρα παραχωρήθηκε έναντι 232 εκ. ευρώ) ή τα 45 εκ. ευρώ που δόθηκαν για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ όταν η προηγούμενη προσφορά ήταν 300 εκ. ευρώ, αλλά κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει τα πολλαπλασιαστικά οφέλη που θα έχουν οι επενδύσεις σε επίπεδο δημιουργίας θέσεων εργασίας και οικονομικής προόδου.

Καθοριστικό ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν επίσης η ΔΕΘ-Helexpo και η Α.Ζ.Κ. Η αξιοποίηση της δυναμικής του εκθεσιακού μας φορέα, σε συνδυασμό με την επίλυση του χρονίζοντος θέματος γης της δεύτερης για την ενεργοποίηση του πρώτου θύλακα στη Θέρμη (το οποίο δρομολόγησα ως ΥΜΑΘ), μπορούν να καθιερώσουν τη Θεσσαλονίκη ως «πρωτεύουσα» καινοτομίας και εξωστρέφειας.

Δίπλα σε αυτούς τους δυο καθοριστικούς παράγοντες πρέπει να προστεθεί και το πνευματικό κεφάλαιο που παράγουν τα δυο πανεπιστήμια (ΑΠΘ και Μακεδονίας), το Α-ΤΕΙΘ, το Διεθνές Πανεπιστήμιο, η Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου και το Πάρκο Επιχειρήσεων Υψηλής Τεχνολογίας (Τεχνόπολη Θεσσαλονίκης Α.Ε.). Αναμφίβολα η σύμπραξη τους θα υποβοηθήσει την ανάπτυξη συνεργασιών της τοπικής επιχειρηματικότητας με τον ερευνητικό ιστό που διαθέτουμε.

Η κεφαλαιοποίηση της υπάρχουσας δυναμικής στην έρευνα και η μείωση της απόστασης μεταξύ έρευνας και εμπορικής αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της, θα δημιουργήσει άμεση προστιθέμενη αξία τόσο στην τοπική οικονομία, όσο και στη δημιουργία επιπέδου απασχόλησης.

Αναφέρω όλα τα παραπάνω διότι σκοπός μου είναι να δείξω τις τεράστιες δυνατότητες που διαθέτει η Θεσσαλονίκη, παρά το γεγονός ότι πολλές από αυτές βρίσκονται εν υπνώσει. Αν δεν αξιοποιηθούν, αν δεν αφυπνιστούν, φοβάμαι ότι η άλλοτε «Μητρόπολη της Ν.Α. Ευρώπης» κινδυνεύει να παραμείνει «συμπρωτεύουσα της Ελλάδας των μνημονίων».

Συγκεκριμένο μακρόπνοο σχέδιο χρειάζεται και όλοι εμείς που ζούμε σε αυτήν την όμορφη πόλη να οραματιστούμε σε τι πραγματικά μπορεί να εξελιχθεί...

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στην "Πρωινή Ζώνη" της ΕΡΤ-1 και στους δημοσιογράφους Γιάννη Δάρρα και Γιώργο Δαράκη (04-05-2017)