Αρ. Πρωτ.: 2580/12.01.2018
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς
Τους Υπουργούς
• Οικονομίας και Ανάπτυξης, Κ. Δήμο Παπαδημητρίου
• Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κ. Βαγγέλη Αποστόλου
Θέμα: «Στο κενό» η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και οι Πληρωμές των Τευτλοπαραγωγών για το έτος 2017
Κύριοι Υπουργοί,
Σε συνέχεια της από 29-12-2017 Ερώτησης μου, επανερχόμαστε στο εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα της πληρωμής των τευτλοπαραγωγών, που ακόμη παραμένουν απλήρωτοι για την παραγωγή του 2017, κάνοντας «πικρή Πρωτοχρονιά», αντί για τα «Γλυκά Χριστούγεννα», που υποσχέθηκε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης κ. Παναγιώτης Καραχάλιος.
Δυστυχώς, οι δεσμεύσεις τόσο του ιδίου, για πληρωμές των οφειλών στους παραγωγούς πριν τα Χριστούγεννα όσο και κυρίως του Αν. Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Αλέξη Χαρίτση για πληρωμή της προκαταβολής - 30% του συνολικού ποσού των 10,5 εκατ. ευρώ, ύψους περίπου 3 εκατ. Ευρώ – μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου καθώς και για εξόφληση μέχρι τέλος του έτους, αποδείχθηκαν «έπεα πτερόεντα».
Όπως καταδείχθηκε, η πολυδιαφημισμένη από τον κ. Χαρίτση «πλήρης κάλυψη της Τράπεζας από την διοίκηση της επιχείρησης», στην οποία στηριζόταν η πιθανή κεφαλαιακή διευκόλυνση - δανεισμός από την Τράπεζα Πειραιώς, στερούνταν βάσης. Αφού τελικά, δεν επετεύχθη, εκθέτοντας τον Αν. Υπουργό, ο οποίος αντί να ζητήσει ευθύνες από την νεοδιορισθείσα από τον ίδιο Διοίκηση, μετέθεσε υποκριτικά την αποκλειστική ευθύνη για τη μη πληρωμή των τευτλοπαραγωγών στην Τράπεζα.
Συνέπεια των παραπάνω, οι τευτλοπαραγωγοί της χώρας να μένουν ξεκρέμαστοι από την Κυβερνητική προχειρότητα για το πότε τελικά θα πληρωθούν, να εμπαίζονται από τη Διοίκηση από μέρα σε μέρα και να έχουν πραγματοποιήσει παράσταση στον Εισαγγελέα, καταλήγοντας σε κατάληψη των Γραφείων της ΕΒΖ στη Θεσσαλονίκη.
Την ίδια στιγμή, καλούνται ν' αντιμετωπίσουν την αύξηση του κόστους παραγωγής και τις διαρκώς διογκούμενες φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις ενώ σε λίγες ημέρες θα υποχρεούνται να πληρώσουν και ΦΠΑ για τα οφειλόμενα, που ακόμη δεν έχουν εισπράξει.
Από την άλλη, «τον κώδωνα του κινδύνου» για τη συνέχιση της λειτουργίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και για το μέλλον της τευτλοκαλλιέργειας στη χώρα κρούουν οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία.
Όπως αναφέρουν δε σε ανοιχτή επιστολή, που απέστειλαν στον Πρωθυπουργό, ήδη η Διοίκηση της εταιρίας αφήνει υπόνοιες για τη λειτουργία ενός εργοστασίου ή και κανενός με ελάχιστη παραγωγή ζάχαρης έως και μηδενική, καθώς οι ελάχιστες καλλιεργούμενες εκτάσεις, που θα υπάρξουν τη φετινή χρονιά, θα έχουν ως συνέπεια την ελάχιστη παραγωγή ζάχαρης.
Κατόπιν τούτων και επειδή:
Η κεφαλαιακή ενίσχυση της ΕΒΖ με πολλά εκατομμύρια ευρώ και σχετική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η εναλλαγή 5 διαφορετικών Διοικητικών Συμβουλίων μέσα σε 3 χρόνια, έχουν στην πράξη αποδειχθεί αναποτελεσματικές, καθώς η εταιρία εξακολουθεί να παράγει ζημιές
Οι Κυβερνητικές παλινωδίες αποθαρρύνουν συνολικά τους παραγωγούς μιας δυνητικής δυναμικής καλλιέργειας στη χώρα, ακυρώνοντας την αναπτυξιακή της προοπτική.
Τορπιλίζεται η αναπτυξιακή στόχευση της προηγούμενης διακυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της επιλογής, να εντάξει και την τευτλοκαλλιέργεια στις συνδεδεμένες ενισχύσεις της νέας ΚΑΠ. Και αυτό γιατί υπό τις παρούσες συνθήκες, οι τευτλοπαραγωγοί της χώρας δεν προτίθενται να καλλιεργήσουν ούτε ένα στρέμμα τη νέα καλλιεργητική περίοδο, που ξεκινά
Ερωτάσθε κ.κ. Υπουργοί:
1. Πότε επιτέλους θα πληρωθούν οι τευτλοπαραγωγοί για την παραγωγή του 2017;
2. Τι θα πράξει η Κυβέρνηση για τη συνέχιση της λειτουργίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, που διακυβεύεται παρά τις αίολες δεσμεύσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού;
3. Γιατί ενώ δεν είχε διασφαλιστεί η συγκατάθεση της Τράπεζας, η Διοίκηση της ΕΒΖ, με τη σύμφωνη προφανώς γνώμη της Κυβέρνησης, μοίραζε «ελαφρά τη καρδία» υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα στους τευτλοπαραγωγούς για πληρωμές μέχρι τέλος του έτους;
Οι ερωτώντες βουλευτές:
Αραμπατζή Φωτεινή Βουλευτής Σερρών ΝΔ
Αντωνιάδης Ιωάννης Βουλευτής Φλώρινας ΝΔ
Βεσυρόπουλος Απόστολος Βουλευτής Ημαθίας ΝΔ
Δημοσχάκης Αναστάσιος Βουλευτής Έβρου ΝΔ
Καράογλου Θεόδωρος Βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης ΝΔ
Αναστασιάδης Σάββας Βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης ΝΔ
Κέλλας Χρήστος Βουλευτής Λάρισας ΝΔ
Δήλωση Θ. Καράογλου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Atlas tv για τις δηλώσεις του πρώην υφυπουργού Παιδείας Κώστα Ζουράρι (15-01-2018)
Συμμετοχή Θ. Καράογλου στην εκπομπή "Πρώτη Είδηση" της ΕΡΤ-1 με τους δημοσιογράφους Νίκο Παναγιωτόπουλο και Μαίρη Πολλάλη (10-01-2018)
Συνέντευξη Θ. Καράογλου στο "Εκρηκτικό δελτίο" του ΑΡΤ, με τον Αντώνη Μυλωνάκη και τη Σοφία Παραδείση (09-01-2018)
Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας ΚΑΠΗ Νέας Ραιδεστού, την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018
Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας ΚΑΠΗ Πλαγιαρίου το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018
Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας συλλόγου Πολυτέκνων Ν. Θεσσαλονίκης "Οι Άγιοι Πάντες", το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018
Άρθρο Θ. Καράογλου στην ιστοσελίδα «Vimapress.gr» που δημοσιεύτηκε την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018
«Πολυνομοσχέδιο "ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε"»
Ακολουθώντας την προσφιλή της τακτική η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έφερε στη Βουλή, κυριολεκτικά στο παρά πέντε και για πολλοστή φορά με το αίτημα του κατεπείγοντος, το πολυνομοσχέδιο με τα 60 προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της Γ΄ αξιολόγησης του Γ΄ Μνημονίου.
Μας έδωσαν μόλις λίγες ώρες στη διάθεσή μας να μελετήσουμε, να επεξεργαστούμε και να διαμορφώσουμε άποψη και θέση για ένα νομοσχέδιο 1.531 σελίδων και 400 άρθρων, στερώντας από τους βουλευτές τη δυνατότητα ουσιαστικής συζήτησης και ακρόασης των αρμόδιων φορέων.
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι το πολυνομοσχέδιο είναι «pass partu» που έχει λίγα ή πολλά, σχεδόν για όλες τις κοινωνικές τάξεις και επαγγέλματα.
Ο στόχος είναι προφανής! Να αιφνιδιάσει την Αντιπολίτευση αλλά και την κοινωνία ώστε με συνοπτικές διαδικασίες να ολοκληρώσει όσο πιο γρήγορα και πιο κρυφά μπορεί τις... εκκρεμότητες.
Επί της κοινοβουλευτικής διαδικασίας θα μπορούσα να γράψω πολλά. Θα σταθώ όμως σε τρία βασικά ζητήματα τα οποία θεωρώ και τα πιο σημαντικά.
Ξεκινώ από το «τσεκούρωμα» των πολυτεκνικών επιδομάτων. Πρόκειται για μια τιμωρητική και εθνοκτόνα πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης η οποία αποθαρρύνει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν πολλά παιδιά, μεγεθύνοντας με τον τρόπο αυτόν το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα.
Δεδομένου ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να «σβήσει» όχι εξαιτίας της κρίσης αλλά εξαιτίας της υπογεννητικότητας, θα πρέπει να περάσουμε σε μια λογική όπου το κράτος θα επιδοτεί τα πολλά παιδιά και όχι τις οικογένειές των παιδιών.
Δεύτερο ζήτημα είναι οι πλειστηριασμοί. Θυμίζω ότι ως αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ απειλούσαν με κρεμάλες στο Σύνταγμα. Ως κυβέρνηση, με την ψήφο τους, αποφασίζουν ότι από 21 Φεβρουαρίου οι πλειστηριασμοί θα γίνονται αποκλειστικά και μόνο με ηλεκτρονικά μέσα. Εκείνοι, δηλαδή, που κάποτε ύψωναν την αριστερή γροθιά κραυγάζοντας «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» σήμερα υποστηρίζουν «κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη», καταργώντας το πλαίσιο προστασίας της λαϊκής κατοικίας.
Τρίτο ζήτημα είναι αυτό της απεργίας. Θέση της Ν.Δ. είναι ότι το δικαίωμα σε αυτήν είναι ιερό. Όμως την απόφαση πρέπει να τη λαμβάνουν οι πολλοί και όχι οι εργατοπατέρες. Η προτεινόμενη διάταξη δεν είναι μόνο αόριστη, αντιφατική και κακότεχνη. Κυρίως στερείται των βασικών αρχών της συμμετοχικής δημοκρατίας. Η απαίτηση να προσέλθουν στο ίδιο μέρος το 50%+1 τακτοποιημένων μελών ενός σωματείου για να συζητήσουν είναι παράλογη και ισοδυναμεί με κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος για τα σωματεία αυτά.
Η δική μας πρόταση είναι η απεργία στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις να κηρύσσεται με απόφαση του 50%+1 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών τους. Αν η συνδικαλιστική οργάνωση είναι πανελλαδικής ή περιφερειακής εμβέλειας η διεξαγωγή της ψηφοφορίας για τη λήψη της σχετικής απόφασης να διεξάγεται ηλεκτρονικά προκειμένου οι εργαζόμενοι να διευκολυνθούν στην άσκηση του δικαιώματός τους. Σε αυτήν την περίπτωση η συμμετοχή των εργαζομένων στις σωματειακές διαδικασίες λήψης αποφάσεων να γίνεται με βάση τον αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης κάθε ενός από αυτούς, ώστε να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας.
Με λίγα λόγια, λοιπόν, το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα στηρίχθηκε στην κυβερνητική λογική του «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε», με τους Αλέξη Τσίπρα και Πάνο Καμένο να εκτελούν πειθήνια τις εντολές που έλαβαν από τους Θεσμούς.
Πλέον η λύση είναι μία. Τσίπρας και Καμμένος πρέπει να πάνε στο σπίτι τους. Στο χέρι μας είναι και μακάρι το 2018 να σηματοδοτήσει τη μεγάλη πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη η χώρα. Γιατί οι Έλληνες μπορούμε και αξίζουμε καλύτερα.
Άρθρο Θ. Καράογλου στην ιστοσελίδα «Voria.gr» για το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα, που δημοσιεύτηκε το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018
«Πολυνομοσχέδιο: Η απατηλή λάμψη της "Αριστερής" ματαιοδοξίας»
«Για άλλη μια φορά στο ίδιο έργο θεατές!»
Προφανώς αυτή η πρόταση εκφράζει απόλυτα την συνηθισμένη πρακτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που εφαρμόζοντας την προσφιλή της τακτική, έφερε το πολυνομοσχέδιο με τα 60 προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της Γ΄ αξιολόγησης του Γ΄ Μνημονίου, κυριολεκτικά στο παρά πέντε. Και φυσικά με το αίτημα του κατεπείγοντος Νομοσχεδίου...
Την Τρίτη 9 Ιανουαρίου, στις 8.30 το βράδυ λοιπόν, κατατέθηκε το Πολυνομοσχέδιο με 1.531 σελίδες και 400 άρθρα, τα οποία θα έπρεπε μέσα σε λίγες ώρες οι βουλευτές να μελετήσουμε, να επεξεργασθούμε και φυσικά να διαμορφώσουμε άποψη και θέση, γιατί την επόμενη ημέρα, Τετάρτη 10 Ιανουαρίου, στις 3 το μεσημέρι, ξεκινούσε στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής η συζήτηση του.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τη «δημοκρατική» Κυβέρνηση της για «πρώτη φορά Αριστεράς», με λίγο από λαϊκιστικοεθνικιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ, που δεν μας δίνει τον πρέποντα χρόνο για σοβαρή μελέτη του πολυνομοσχεδίου, για επαρκή συζήτηση, καθώς και για ουσιαστική ακρόαση των αρμόδιων φορέων. Επιλέγω, ωστόσο, να αρκεστώ στα ουσιώδη.
Το νομοσχέδιο «τέρας» είναι ένα πολυνομοσχέδιο «pass partu», που έχει λίγα ή πολλά, σχεδόν για όλες τις κοινωνικές τάξεις και επαγγέλματα. Και αυτό γιατί πέρα από τα προαπαιτούμενα για να κλείσει η Γ΄ αξιολόγηση, περιλαμβάνει πλήθος άσχετων διατάξεων, που αφενός δεν ήταν προαπαιτούμενα και αφετέρου θα έπρεπε να έρθουν στη Βουλή με την κανονική Κοινοβουλευτική διαδικασία μέσω σχετικού Νομοσχεδίου.
Ο στόχος προφανής! Να αιφνιδιάσει την Αντιπολίτευση αλλά και την κοινωνία ώστε με συνοπτικές διαδικασίες τύπου «ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε» να ολοκληρώσει όσο πιο γρήγορα και πιο κρυφά μπορεί τις σχετικές διαδικασίες, λες και δεν είχε τον χρόνο να φέρει μια εβδομάδα πριν και με κανονικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες το Πολυνομοσχέδιο για αναλυτική συζήτηση.
Από τη μέχρι τώρα ανάγνωσή του θα σταθώ σε τρία ζητήματα τα οποία θεωρώ και τα πιο σημαντικά: Πρώτον τα επιδόματα που εισπράττουν πολύτεκνοι και τρίτεκνοι και πως αυτό το ζήτημα συνδέεται με το δημογραφικό πρόβλημα, δεύτερον τους πλειστηριασμούς και τρίτον την αλλαγή του νόμου για τις απεργίες με την εφαρμογή του 50%+1.
Σε ό,τι αφορά το «τσεκούρωμα» των πολυτεκνικών επιδομάτων πρόκειται για μια τιμωρητική και εθνοκτόνα πολιτική επιλογή η οποία αποθαρρύνει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν πολλά παιδιά, μεγεθύνοντας με τον τρόπο αυτόν το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα.
Το Έθνος μας κινδυνεύει να «σβήσει» όχι εξαιτίας της κρίσης αλλά εξαιτίας της υπογεννητικότητας. Άρα, θα πρέπει να περάσουμε σε μια λογική όπου το κράτος θα επιδοτεί τα πολλά παιδιά και όχι τις οικογένειές των παιδιών.
Η κραυγή απόγνωσης των πολύτεκνων προς τον Ευκλείδη Τσακαλώτο: «Να έρθετε κύριε υπουργέ με τα δικά μας λεφτά να ζήσετε τα παιδιά σας», όταν ξεστόμισε μέσα στην επιτροπή Οικονομικών το αστείο επιχείρημα πως και ο ίδιος είναι τρίτεκνος, ακόμα ηχεί στα αυτιά μου. Εύχομαι και ελπίζω να έχει τη στοιχειώδη ευθιξία να αναλογιστεί τις δραματικές επιπτώσεις της ρύθμισής του και πως αυτή θα επηρεάσει αρνητικά το μέλλον της χώρας.
Οι πλειστηριασμοί, για τους οποίους προ του 2015 ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ απειλούσαν με κρεμάλες στο Σύνταγμα, από 21 Φεβρουαρίου θα γίνονται αποκλειστικά και μόνο με ηλεκτρονικά μέσα, ανεξάρτητα από τον χρόνο επίδοσης της επιταγής και επιβολής της κατάσχεσης. Εκείνοι που κάποτε ύψωναν την αριστερή γροθιά κραυγάζοντας «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» σήμερα υποστηρίζουν «κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη», αφού με τη δική τους υπογραφή δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο προστασίας της λαϊκής κατοικίας. Πως αλλάζουν οι καιροί...
Τέλος, για την απεργία, η δική μας θέση είναι ότι το δικαίωμα σε αυτήν είναι ιερό. Όμως την απόφαση πρέπει να τη λαμβάνουν οι πολλοί και όχι οι εργατοπατέρες. Ως εκ τούτου ο τρόπος με τον οποίο εισάγεται η ρύθμιση από την κυβέρνηση μας βρίσκει αντίθετους. Η προτεινόμενη διάταξη δεν είναι μόνο αόριστη, αντιφατική και κακότεχνη. Κυρίως στερείται των βασικών αρχών της συμμετοχικής δημοκρατίας. Η απαίτηση να προσέλθουν στο ίδιο μέρος το 50%+1 τακτοποιημένων μελών ενός σωματείου για να συζητήσουν είναι παράλογη και ισοδυναμεί με κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος για τα σωματεία αυτά.
Η δική μας πρόταση είναι η απεργία στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις να κηρύσσεται με απόφαση του 50%+1 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών τους. Αν η συνδικαλιστική οργάνωση είναι πανελλαδικής ή περιφερειακής εμβέλειας η διεξαγωγή της ψηφοφορίας για τη λήψη της σχετικής απόφασης να διεξάγεται ηλεκτρονικά προκειμένου οι εργαζόμενοι να διευκολυνθούν στην άσκηση του δικαιώματός τους. Σε αυτήν την περίπτωση η συμμετοχή των εργαζομένων στις σωματειακές διαδικασίες λήψης αποφάσεων να γίνεται με βάση τον αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης κάθε ενός από αυτούς, ώστε να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας.
Συνοψίζοντας, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έχουν μεταλλαχθεί από δήθεν «επαναστάτες» σε υποτακτικούς των Θεσμών. Εκτελούν πειθήνια τις εντολές τους και πανηγυρίζουν κάθε κομματική τους νίκη εις βάρος της κοινωνίας, γιατί με αυτόν τον τρόπο σφιχταγκαλιάζουν την υπουργική καρέκλα που κάθονται.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα της απατηλής λάμψης της ματαιοδοξίας τους. Και αν μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, απλά θυμηθείτε την πρόσφατη εικόνα του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργου Σταθάκη, να είναι «χυμένος» στην καρέκλα του και να απευθύνεται στους απολυμένους δικηγόρους του κτηματολογίου λέγοντάς τους με περίσσιο θράσος: «Δεν πειράζει βρε παιδιά, θα φύγετε».
Πλέον η λύση είναι μία. Τσίπρας και Καμμένος πρέπει να πάνε στο σπίτι τους. Γιατί οι Έλληνες και αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα. Στο χέρι μας είναι!