Ομιλία του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Θεόδωρου Καράογλου, στην Ολομέλεια της Βουλής, για την κύρωση του προϋπολογισμού για το 2026 (15-12-2025)
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
ο προϋπολογισμός του 2026 δεν είναι ένα σύνολο:
-αριθμών
-και προβλέψεων.
Θα τον περιέγραφα ως την συμπυκνωμένη αποτύπωση:
-της εθνικής αξιοπιστίας μας,
-των προτεραιοτήτων που θέτει η Πολιτεία,
-αλλά της σχέσης εμπιστοσύνης που οικοδομούμε με συνέπεια από το 2019 με την κοινωνία και τους ευρωπαίους εταίρους.
Με λίγα λόγια δεν πρόκειται για μια τυπική ετήσια άσκηση δημοσιονομικής διαχείρισης.
Είναι κάτι πιο ουσιαστικό από αυτό, καθώς η Ελλάδα είναι σε θέση πλέον να διαμορφώνει το αύριο με τους δικούς της όρους!
Οι στόχοι που τίθενται στον προϋπολογισμό δεν είναι βραχυπρόθεσμοι συμβιβασμοί, αλλά στρατηγικές αποφάσεις που καθορίζουν:
-την ανταγωνιστικότητα της εθνικής μας οικονομίας,
-την ανθεκτικότητα του κοινωνικού κράτους
-και τη θέση της χώρας στον ευρωπαϊκό καταμερισμό ισχύος.
Με λίγα λόγια πρόκειται για έναν προϋπολογισμό που κοιτάζει πέρα από τον ορίζοντα του 2026, καθώς επενδύει:
-στη διάρκεια
-και τη συνέπεια
και μετατρέπει τη σταθερότητα σε εργαλείο:
-προόδου
-και εθνικής αυτοπεποίθησης.
Η μεν πρόοδος μεταφράζεται σε μετρήσιμα αποτελέσματα για:
-την κοινωνία
-και την οικονομία.
Η δε εθνική αυτοπεποίθηση είναι ολοφάνερη στην εμπεδωμένη πεποίθηση ότι η Ελλάδα μπορεί:
-να θέτει στόχους,
-να τους υλοποιεί
-και να αξιολογείται θετικά.
Αποτυπώνεται στη δυνατότητα της πατρίδας μας:
-να συμμετέχει ισότιμα στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών πολιτικών
-και να σχεδιάζει το μέλλον της χωρίς τις ανασφάλειες του παρελθόντος.
Και αυτό, γιατί ο προϋπολογισμός του 2026 έρχεται σε μια στιγμή που η Ελλάδα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών εξελίξεων.
Η εκλογή του Έλληνα υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, στην προεδρία του Eurogroup υπογραμμίζει ακριβώς αυτό το γεγονός.
Ότι η Ελλάδα σήμερα θεωρείται συνομιλητής:
-με λόγο,
-κύρος
-και επιρροή
μεταξύ των κρατών μελών της Ευρώπης
Αναμφίβολα πρόκειται για εθνική επιτυχία!
Δεν είναι λίγο πράγμα, από μαύρο πρόβατο της Ευρώπης το 2015, δέκα χρόνια μετά:
-να συντονίζουμε
-και να διαμορφώνουμε
πολιτικές στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης.
Και επειδή πρόσφατα άκουσα συνάδελφο της αντιπολίτευσης να εύχεται να αποτύχει στην αποστολή του ο κύριος Πιερρακάκης, οφείλω να επισημάνω πως όταν ένας Έλληνας εκλέγεται σε ένα τόσο κρίσιμο ευρωπαϊκό αξίωμα, η επιτυχία του δεν είναι:
-ούτε προσωπική υπόθεση
-ούτε κομματικό διακύβευμα.
Εθνικό συμφέρον είναι!
Αυτού του είδους οι… κρυφές επιθυμίες δεν στρέφονται κατά της κυβέρνησης, αλλά εναντίον της ίδιας της χώρας…
Ίσως τελικά να ενοχλεί το γεγονός ότι η Ελλάδα του 2025 είναι παράδειγμα προς μίμηση.Ένα success story που επιβεβαιώνει τον κανόνα πως όταν γνωρίζεις:
-τι θέλεις να κάνεις,
-πώς να το κάνεις
-και γιατί να το κάνεις,
τότε δεν μπορείς να αποτύχεις.
Αυτή είναι η αξία της ύπαρξης σχεδίου!
Θυμίζω ότι το 2015 βρεθήκαμε ένα βήμα πριν την έξοδο από το ευρώ.
Με κλειστές τράπεζες,
-με συμπολίτες μας που αναζητούσαν δουλειά και δεν έβρισκαν,
-με ελεύθερους επαγγελματίες που όσο περισσότερο δούλευαν τόσο πιο πολλά πλήρωναν λόγω ενός ληστρικού τότε φορολογικού συστήματος.
Με την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να ζητιανεύει ρούβλια από τη Ρωσία και τη Μόσχα να την χλευάζει,
-με την Ελλάδα να μην έχει ανταλλακτικά ούτε για τον στρατό της
-και την νεολαία μας να αναζητά την τύχη της στο εξωτερικό.
Όμως, από το 2019, άλλαξαν πολλά προς το καλύτερο…
Φόροι μειώθηκαν και καταργήθηκαν,
-το μοντέλο διοίκησης άλλαξε,
-οι θυσίες έπιασαν τόπο,
-οι επιχειρήσεις έγιναν μοχλός ανάπτυξης της οικονομίας
-και η αγορά διαθέτει σήμερα ρευστότητα.
Οι εξαγωγές αυξήθηκαν,
-το εισόδημα αυξήθηκε,
-το ίδιο και οι συντάξεις.
Την ίδια στιγμή η ανεργία μειώθηκε κάτω από 9%,
-η αγορά εργασίας μετασχηματίστηκε
-και οι κοινωνικοί εταίροι συμφώνησαν για τις συλλογικές συμβάσεις.
Όλα αυτά συνοψίζονται σε δυο λέξεις:
-αξιοπιστία
-και εμπιστοσύνη!
Αξιοπιστία γιατί η Ελλάδα ενισχύει τη δυναμική της ανάπτυξης χωρίς να υπονομεύει τη δημοσιονομική ισορροπία.
Εμπιστοσύνη γιατί οι πόροι κατευθύνονται εκεί όπου παράγεται προστιθέμενη αξία, δηλαδή:
-στην παραγωγική οικονομία
-και στο ανθρώπινο κεφάλαιο.
Για παράδειγμα, η ανάπτυξη 2,4%, που προβλέπεται για τη νέα χρονιά μας επιτρέπει:
-να σχεδιάζουμε την επόμενη ημέρα
-με σιγουριά
-και όραμα.
Επίσης προβλέπεται αποκλιμάκωση του πληθωρισμού στο 2,2% και σημαντικές φορολογικές μεταρρυθμίσεις, όπως:
-η μείωση των φορολογικών συντελεστών
-και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για οικισμούς με πληθυσμό έως 1.500 κατοίκους.
Κάθε μια από αυτές τις παρεμβάσεις ενισχύουν τα εισοδήματα:
-των νέων,
-των οικογενειών με παιδιά
-και ευρύτερα της μεσαίας τάξης.
Παράλληλα, η μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση που θα εφαρμοστεί από την πρωτοχρονιά του 2026, η μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας, είναι ένα μήνυμα σε κάθε συμπολίτη μας:
-να δουλέψει,
-να δημιουργήσει,
-να προκόψει.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι οι δαπάνες του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων αναμένεται να φτάσουν τα 17 δισ. ευρώ το 2026, αυξημένες κατά 10,2%.
Αναλογιστείτε μονάχα ότι για κάθε θέση εργασίας που δημιουργείται:
-ένας συμπολίτης μας,
-μια οικογένεια,
χαμογελά, ελπίζει, ανασαίνει βαθύτερα.
Αυτή η «ανάσα» μεταφράζεται σε αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,7%, γιατί πολύ απλά ο Έλληνας έχει τη δυνατότητα να δαπανά περισσότερα, ενώ οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών θα αυξηθούν 4,5%.
Με λίγα λόγια, διαμορφώνουμε την Ελλάδα:
-που δίνει ευκαιρίες
-και στηρίζει τις οικογένειές της.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
σημασία και αξία δεν έχουν μόνο οι αριθμοί. Προηγούνται οι άνθρωποι…
Γι’ αυτό ο προϋπολογισμός του 2026 στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ότι η οικονομία είναι το εργαλείο που βοηθά να βελτιωθεί η ζωή του καθενός από εμάς.
Για μια Ελλάδα:
-που δεν αφήνει κανέναν πίσω.
-Που ανοίγει δρόμους.
-Που μας κάνει περήφανους!
Και μιας που αναφέρθηκα στους ανοιχτούς δρόμους, επειδή:
-προέρχομαι από αγροτική οικογένεια
-και εκλέγομαι στη Β’ Θεσσαλονίκης, ένα μεγάλο μέρος της οποίας είναι αγροτικό,
θέλω να προσθέσω πως όταν χάνεται το μέτρο, χάνεται και το δίκιο.
Θα κλείσω με δυο κουβέντες για τις αγροτικές κινητοποιήσεις.
Το βασικό ερώτημα που τίθεται δεν είναι «ποια Ελλάδα είμαστε», αλλά το διαχρονικό «ποια Ελλάδα θέλουμε».
Η κρίση πρέπει να εκτονωθεί….
Παράδρομοι καλούνται να σηκώσουν την κίνηση εθνικών οδών, πολίτες ρισκάρουν τη ζωή τους για να κινηθούν σε δρόμους οι οποίοι δεν είναι φτιαγμένοι ούτε για αγροτικά οχήματα.
Μοιραία, συμπολίτες μας αναρωτιούνται πού αρχίζουν και τελειώνουν τα δικαιώματα ενός διαδηλωτή;
Τα λέω όλα αυτά γιατί κυβέρνηση και αγρότες πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου.
Μόνο η δύναμη του διαλόγου μπορεί να λύσει προβλήματα. Το έχουμε αποδείξει πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν.
Και ο διάλογος πρέπει να γίνει με ανοιχτά χαρτιά και προπάντων με ρεαλισμό.
Το επισημαίνω γιατί ο ρεαλισμός τελειώνει εκεί που αρχίζει ο μαξιμαλισμός…
Δεδομένου, λοιπόν, ότι ο αγροτικός τομέας έχει και αυτός όλα τα χαρακτηριστικά της χρόνιας παθογένειας, αφού για δεκαετίες παρέμεινε… αμεταρρύθμιστος, κατά την προσωπική μου άποψη το σημαντικό αίτημα του αγροτικού κόσμου πρέπει να είναι ο εκσυγχρονισμός της αγροτικής παραγωγής.
Πώς, δηλαδή, θα γίνει:
-ανταγωνιστική,
-με νέες καλλιέργειες,
-με προστιθέμενη αξία,
-με σύγχρονα κανάλια εμπορίου,
για να μπορεί η γεωργία να μεγαλώσει αντί να συρρικνώνεται.
Αυτός ο εκσυγχρονισμός δεν είναι μια θεωρητική προσέγγιση. Είναι προϋπόθεση επιβίωσης για τον πρωτογενή τομέα και ταυτόχρονα ευκαιρία εθνικής ανάπτυξης.
Γιατί πραγματική στήριξη στον αγρότη δεν είναι να του καλλιεργείς προσδοκίες που δεν μπορούν να υλοποιηθούν.
Είναι να του δίνεις πρόσβαση:
-σε σύγχρονες υποδομές,
-σε χρηματοδοτικά εργαλεία,
-σε καινοτόμες πρακτικές,
-και σε ένα σταθερό φορολογικό και θεσμικό περιβάλλον,
ώστε να μπορεί να σχεδιάζει το μέλλον του με ασφάλεια.
Και εδώ ακριβώς έγκειται η ουσιαστική διαφορά πολιτικής φιλοσοφίας. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον προϋπολογισμό ως εθνικό σχέδιο ανάπτυξης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
ο προϋπολογισμός του 2026 είναι προϋπολογισμός:
-σταθερότητας,
-αναπτυξιακής προοπτικής,
-και κοινωνικής ισορροπίας.
Είναι ο προϋπολογισμός μιας χώρας που:
-έμαθε από τα λάθη της,
-πλήρωσε ακριβά τις αυταπάτες του παρελθόντος
-και σήμερα επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της ευθύνης.
Είναι το μέσο για να πετύχουμε τον μεγάλο στόχο: Μια Ελλάδα:
-πιο ισχυρή οικονομικά,
-πιο δίκαιη κοινωνικά
-και πιο αξιόπιστη στο εξωτερικό.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο προϋπολογισμός του 2026 αξίζει τη στήριξή μας. Πάνω από όλα γιατί υπηρετεί τους συμπολίτες μας!
Σας ευχαριστώ.
