Άρθρο του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Θεόδωρου Καράογλου, στην εφημερίδα "Παρόν", στις 31 Αυγούστου 2025.
Η Θεσσαλονίκη της ΔΕΘ: Από τα λόγια στις πράξεις
Κάθε Διεθνής Έκθεση της Θεσσαλονίκης εμπεριέχει μέσα της έναν απολογισμό. Όχι μόνο πολιτικό ή οικονομικό, αλλά και ουσιαστικό αναφορικά με το πού βρίσκεται η πόλη, ποια έργα υλοποιούνται, ποια ζητήματα παραμένουν σε εκκρεμότητα και ποιες είναι οι νέες προκλήσεις μιας πόλης που βγαίνει από έναν λήθαργο δεκαετιών. Η φετινή διοργάνωση της 89η ΔΕΘ αναμένεται να επιβεβαιώσει για ακόμη μια φορά ότι η Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε τροχιά μεταμόρφωσης, σε τροχιά μετασχηματισμού, με βασικά έργα υποδομής να εξελίσσονται εντός των χρονοδιαγραμμάτων και το αποτύπωμα των πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια να γίνεται πλέον ορατό στην καθημερινότητα των πολιτών.
Αυτή η πρόοδος που συντελείται έχει τη δική της σημασία καθώς δεν πρόκειται για μια αφηρημένη έννοια. Απεναντίας αποτυπώνεται στον αστικό ιστό, στις υποδομές που ολοκληρώνονται, στις νέες δυνατότητες που ανοίγονται. Με τις πολιτικές επιλογές της η κυβέρνηση απέδειξε ότι, όταν υπάρχει σχέδιο και συντονισμός, τα αποτελέσματα δεν αργούν να φανούν.
Γι’ αυτό σήμερα μπορούμε να πούμε με ασφάλεια πως η Θεσσαλονίκη κάνει βήματα μπροστά. Το Μετρό, που υπήρξε για δεκαετίες συνώνυμο της αναμονής και της ταλαιπωρίας, επεκτείνεται προς την Καλαμαριά. Παράλληλα, το Fly Over, ένα έργο κρίσιμης σημασίας για την αποσυμφόρηση του οδικού δικτύου, προχωρά με σταθερό ρυθμό και ορίζοντα ολοκλήρωσης την άνοιξη του 2027, ενώ ο ΟΑΣΘ ενισχύεται με νέο στόλο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.
Όμως, η πραγματική πρόκληση βρίσκεται μπροστά μας και δεν είναι άλλος από την ανάγκη η ανάπτυξη να γίνει οριζόντια και κατ’ επέκταση να φτάσει σε κάθε γωνιά της μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης. Για τον σκοπό αυτό, προτεραιότητά μου για το επόμενο διάστημα είναι η προώθηση του προαστιακού σιδηρόδρομου. Πρόκειται για ένα έργο με πολλαπλές αναπτυξιακές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαστάσεις, ιδίως για τη δυτική Θεσσαλονίκη και τον Δήμο Δέλτα, όπου συγκεντρώνεται ο πυρήνας της βιομηχανικής δραστηριότητας της περιοχής. Το Καλοχώρι, η Σίνδος και οι άλλες γειτονικές περιοχές δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως η «άκρη» της πόλης, αλλά ο πυρήνας της παραγωγικής Θεσσαλονίκης. Έτσι, με τον προαστιακό, αποκτούν πρόσβαση, σύνδεση και κατ’ επέκταση προοπτική.Την ίδια στιγμή, στα ανατολικά, η αδειοδότηση του Thess INTEC, του διεθνούς τεχνολογικού πάρκου στον Δήμο Θερμαϊκού, είναι ισχυρή ψήφος εμπιστοσύνης στις τεχνολογικές δυνατότητες της Θεσσαλονίκης. Η συγκεκριμένη επένδυση φέρνει κοντά την καινοτομία, την έρευνα και την επιχειρηματικότητα, με την εκπαίδευση και την αγορά εργασίας μετατρέποντας την πόλη σε κόμβο γνώσης και τεχνολογικής ανάπτυξης. Δεν είναι απλώς ένα ακόμη έργο υποδομής. Είναι ένα στοίχημα για το μέλλον, το οποίο κερδίζεται με στρατηγική, υπομονή και συνεργασία.
Όλα αυτά τα παραδείγματα αναδεικνύουν πως η Θεσσαλονίκη δεν αλλάζει μόνο στα χαρτιά. Αλλάζει στη βάση ενός σχεδίου που έχει ως στόχο τη συνολική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής. Γι’ αυτό και η ισόρροπη ανάπτυξη πρέπει να παραμείνει στον πυρήνα κάθε πολιτικής. Όχι μόνο με έργα-βιτρίνα για το κέντρο, αλλά με έργα ουσίας για όλη την περιφέρεια της πόλης. Και να μην ξεχνάμε ότι κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία για να οικοδομήσουμε μια πόλη πιο ανθρώπινη, πιο σύγχρονη, πιο λειτουργική. Με ισότητα στην πρόσβαση, στις ευκαιρίες, στις υποδομές. Με μια πολιτεία που ακούει, σχεδιάζει και πράττει. Γιατί η πραγματική αλλαγή δεν φαίνεται στα εγκαίνια, αλλά στην καθημερινή ζωή των πολιτών.
Άρθρο του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Θεόδωρου Καράογλου, στην ιστοσελίδα "Mkdn.gr", που δημοσιεύτηκε στις 01 Αυγούστου 2025
Από την κρίση στην εμπιστοσύνη: Η Ελλάδα αλλάζει με σοβαρότητα και συνέπεια
Το 2025 βρίσκει την Ελλάδα σε τροχιά σταθερότητας, ανθεκτικότητας και εθνικής αυτοπεποίθησης. Κοιτάζοντας πίσω, σε όσα βιώσαμε την προηγούμενη δεκαετία, δεν μπορεί κανείς παρά να αναγνωρίσει τη μεγάλη απόσταση που έχουμε διανύσει. Από το κατώφλι της εξόδου από την Ευρωζώνη και την ασφυξία των capital controls, στην ενίσχυση της διεθνούς αξιοπιστίας μας, την επιστροφή των επενδύσεων και την επανένταξη στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το 2015 ήταν το έτος της αβεβαιότητας, της καχυποψίας, της πολιτικής ανευθυνότητας. Η χώρα κυβερνήθηκε με συνθήματα αντί για σχέδιο, με ρήξεις αντί για συνθέσεις και οδηγήθηκε σε οικονομική παράλυση. Η ανεργία ξεπερνούσε το 25%, η επιχειρηματικότητα «πάγωσε», οι πολίτες ζούσαν με τον φόβο για το αύριο. Δέκα χρόνια μετά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως η Ελλάδα έχει αλλάξει σελίδα. Και η αλλαγή αυτή δεν ήρθε τυχαία. Από το 2019 και μετά, με τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση, υλοποιήθηκε ένα συνεκτικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο που στηρίζεται στη δημοσιονομική υπευθυνότητα, τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, την προσέλκυση επενδύσεων και την απλοποίηση της καθημερινότητας των πολιτών. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι θεωρητικές. Αποτυπώνονται στους δείκτες, αλλά πιο σημαντικό είναι ότι αποτυπώνονται στην πραγματική ζωή των πολιτών.
Η ανεργία μειώθηκε σημαντικά. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις άγγιξαν νέο ιστορικό ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 7 δισ. ευρώ για δύο συνεχόμενα χρόνια. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αποκλιμακώνεται. Οι πολίτες, μετά από μια μακρά περίοδο θυσιών, βλέπουν την καθημερινότητά τους να βελτιώνεται. Και το κράτος, που για δεκαετίες λειτουργούσε με όρους ακινησίας, πλέον αλλάζει πρόσωπο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αλλαγών, ξεχωρίζει μια μεταρρύθμιση που αγγίζει κάθε νοικοκυριό και κάθε περιουσία στην Ελλάδα. Πρόκειται για το νέο Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας. Μια βαθιά τομή, που αφήνει πίσω της τις αδυναμίες και τις στρεβλώσεις δεκαετιών και θεμελιώνει μια νέα σχέση πολίτη-Κράτους. Η ανάγκη για αυτή την αλλαγή ήταν αδιαμφισβήτητη. Το προηγούμενο καθεστώς φορολόγησης των ακινήτων βασιζόταν σε παρωχημένα και αποσπασματικά νομοθετήματα, ορισμένα από τα οποία είχαν θεσπιστεί πριν από... μισό αιώνα. Το αποτέλεσμα ήταν ένας λαβύρινθος διατάξεων, γεμάτος ασάφειες, εξαιρέσεις, αντικρουόμενες προβλέψεις. Πολίτες και επαγγελματίες έπρεπε να κινηθούν στα «τυφλά». Έτσι, ο νέος Κώδικας Φορολογίας Περιουσίας, τον οποίο είχα την τιμή να εισηγηθώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν αποτελεί απλώς εκσυγχρονισμό. Είναι μια ολοκληρωμένη θεσμική μεταρρύθμιση. Πρώτα από όλα για πρώτη φορά κωδικοποιείται η συνολική φορολογική νομοθεσία για τα ακίνητα, καταργούνται πάνω από 250 αντικρουόμενες διατάξεις και το νομικό πλαίσιο γίνεται πιο σαφές, πιο κατανοητό και το σημαντικότερο πιο δίκαιο.
Η απλή, «καθαρή» γλώσσα του Κώδικα επιτρέπει στους πολίτες να γνωρίζουν τι ισχύει χωρίς να χρειάζονται εξειδικευμένη νομική υποστήριξη. Η σύνδεση με το Κτηματολόγιο και τις ψηφιακές υποδομές της ΑΑΔΕ μετατρέπει τη φορολογική σχέση σε ψηφιακή και άμεση. Οι διαδικασίες απλουστεύονται, οι εκκρεμότητες μειώνονται, και το κράτος, επιτέλους, γίνεται πιο φιλικό και λειτουργικό για τον πολίτη.
Σε τελική ανάλυση, αυτή η μεταρρύθμιση δεν αφορά μόνο την τεχνική πλευρά της φορολογίας. Είναι μια θεσμική δήλωση εμπιστοσύνης προς τους πολίτες. Είναι το μήνυμα ότι το κράτος σέβεται τον χρόνο, την ιδιοκτησία και την αξιοπρέπεια του καθενός. Και είναι ακόμη, μια υπενθύμιση ότι η δίκαιη και διαφανής φορολογία αποτελεί προϋπόθεση για μια δίκαιη και σταθερή κοινωνία. Γιατί το ζήτημα της φορολογίας δεν είναι μόνο αριθμοί — είναι πυλώνας της δημοκρατίας. Όταν το κράτος είναι συνεπές και οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και ίσοι για όλους, τότε χτίζεται η εμπιστοσύνη, ενισχύεται η συμμόρφωση, και εντέλει διαμορφώνεται ένα υγιές περιβάλλον για επενδύσεις, ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή.
Η Ελλάδα του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με τη χώρα του χθες. Και το μέλλον μας χτίζεται όχι με ευχολόγια, αλλά με σοβαρότητα, θεσμούς και πράξεις. Ο νέος Κώδικας Φορολογίας Περιουσίας είναι ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Ένα βήμα για μια Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο οργανωμένη, πιο φιλική προς τον πολίτη.
Άρθρο του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Θεόδωρου Καράογλου, στην εφημερίδα "Μακεδονία", στις 27 Αυγούστου 2025
2025: Μια νέα εποχή για την Ελλάδα
Η Ελλάδα του 2025 δεν θυμίζει σε τίποτα τη χώρα της κρίσης που έγινε… πρώτο θέμα (για τους λάθος λόγους) στα διεθνή πρωτοσέλιδα πριν από μία δεκαετία. Από τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την πολιτική αβεβαιότητα του 2015, η χώρα έχει περάσει σε μια φάση συστηματικής ανασυγκρότησης σε οικονομικό, διοικητικό, αλλά και θεσμικό επίπεδο. Η «μεταμόρφωση» αυτή δεν ήταν ούτε εύκολη ούτε αυτονόητη. Απαιτήθηκαν δύσκολες αποφάσεις, συνέπεια στην εφαρμογή πολιτικών και κυρίως προσήλωση στην υλοποίηση καινοτόμων μεταρρυθμίσεων.
Έτσι, η σημερινή εικόνα της πατρίδας μας είναι το αποτέλεσμα ενός πολυετούς σχεδίου που βασίζεται σε διακριτούς άξονες όπως η σταθερότητα, η διαφάνεια και η στρατηγική επένδυση στο μέλλον.
Αναμφίβολα το 2015 αποτέλεσε σημείο καμπής για την Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο ότι βρεθήκαμε με το… ενάμιση πόδι εκτός Ευρωζώνης. Η κοινωνική συνοχή δοκιμάστηκε σκληρά, τα capital controls τραυμάτισαν νοικοκυριά, επιχειρήσεις και την αξιοπρέπειά μας, η επιχειρηματική δραστηριότητα κυριολεκτικά κατέρρευσε και η εμπιστοσύνη στο κράτος χάθηκε. Δέκα χρόνια αργότερα, το σκηνικό έχει αλλάξει. Η Ελλάδα αποκατέστησε τη διεθνή αξιοπιστία της, πετυχαίνει μικρά και μεγάλα δημοσιονομικά «θαύματα», γίναμε παράδειγμα προς μίμηση, οι ποιοτικοί δείκτες τραβούν την ανηφόρα και δημιουργούνται προϋποθέσεις για μακροχρόνια και βιώσιμη ανάπτυξη. Επιπρόσθετα η ανεργία υποχώρησε σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, οι άμεσες ξένες επενδύσεις ενισχύθηκαν σημαντικά, το δημόσιο χρέος αποκλιμακώνεται και η καθημερινότητα των συμπολιτών μας παρουσιάζει απτά σημάδια βελτίωσης εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα, χρόνο με τον χρόνο.
Ένα από τα πιο κομβικά βήματα σε αυτή την πορεία εκσυγχρονισμού ήταν η ριζική αναμόρφωση της φορολογίας περιουσίας. Ο νέος Κώδικας Φορολογίας Περιουσίας, τον οποίο είχα τη χαρά να εισηγηθώ στην επιτροπή Οικονομικών της Βουλής και στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, δεν είναι απλώς μια νομοτεχνική πρωτοβουλία. Πρόκειται για μια θεσμική «επανάσταση» με κοινωνική, οικονομική και πολιτική σημασία. Για δεκαετίες, το φορολογικό πλαίσιο που διέπει τα ακίνητα στην Ελλάδα ήταν κατακερματισμένο, δυσνόητο και εν πολλοίς άδικο. Περισσότερες από 250 αντικρουόμενες ή παρωχημένες διατάξεις δημιουργούσαν σύγχυση σε πολίτες και επαγγελματίες, καθιστώντας τη φορολογική συμμόρφωση έναν άθλο.
Ο νέος Κώδικας, ο οποίος παρουσιάστηκε και ψηφίστηκε με στόχο τη σαφήνεια και τη λειτουργικότητα, θέτει ένα εντελώς νέο θεμέλιο στη σχέση του πολίτη με τη φορολογική διοίκηση. Ενοποιεί τη νομοθεσία, απλοποιεί τις διαδικασίες και καταργεί τις γραφειοκρατικές στρεβλώσεις. Πέρα, όμως, από τη διευκόλυνση της καθημερινότητας, το διακύβευμα είναι βαθύτερο: η οικοδόμηση μιας πιο δίκαιης φορολογικής κουλτούρας. Ένα κράτος που σέβεται τον πολίτη, τον χρόνο του και την περιουσία του, είναι ένα κράτος που μπορεί να απαιτήσει, δικαίως, συνέπεια και από την άλλη πλευρά. Όπως τόνισα στις ομιλίες μου η δίκαιη φορολόγηση δεν είναι απλώς θέμα αριθμών ή οικονομικής αποτελεσματικότητας. Είναι εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης και θεμέλιο πολιτικής σταθερότητας.
Και αυτό γιατί μόνο μέσα από σαφείς κανόνες και ισότιμη μεταχείριση δημιουργείται ένα υγιές περιβάλλον που ενθαρρύνει τις επενδύσεις και ενισχύει την κοινωνική συνοχή. Αυτή είναι η αληθινή και ουσιαστική πρόοδος. Όχι μόνο να πηγαίνει η οικονομία καλύτερα, αλλά να νιώθει ο πολίτης ότι ανήκει σε μια οργανωμένη και δίκαιη πολιτεία.